Georgia: GTUC – Union of Trade Unions of Georgia mark 28 April

Union of Trade Unions of Georgia celebrated this important day in SS “Mina”.
đŸŽ„ During the visit, the focus was on the importance of occupational safety, the rights of employees and the challenges that arise in the daily work process.
đŸ› ïž A safe working environment is the right of every person – and it is our common responsibility to protect it!

France: Perdre la santé, perdre la vie, en raison du travail : ça suffit ! | CGT

Perdre la santĂ©, perdre la vie, en raison du travail : ça suffit !

Ce 28  avril 2026, journĂ©e internationale de la santĂ© et de la sĂ©curitĂ© au travail, la CGT appelle comme chaque annĂ©e Ă  la mobilisation pour qu’enfin de rĂ©elles mesures soient prises pour en finir avec la mort ou les blessures graves au travail.
Visuel journée morts au travail 2026
Le monde du travail n’est pas sĂ»r

Dans le monde, chaque annĂ©e, on dĂ©nombre prĂšs de 380 millions d’accidents du travail, entraĂźnant absences, handicaps
 voire la mort : plus de 3 millions de dĂ©cĂšs sont liĂ©s aux accidents du travail ou aux maladies professionnelles.

En 2024, le bilan de la SĂ©curitĂ© sociale dĂ©nombre 1 297 morts au travail ou par le travail (auxquels il faut ajouter les travailleur·ses dĂ©pendant du rĂ©gime agricole, des rĂ©gimes spĂ©ciaux, de la fonction publique, et les indĂ©pendant·es, non comptabilisé·es dans le rapport) :

  • 764 dĂ©cĂšs Ă  la suite d’un accident de travail ;
  • 318 à la suite d’un accident de trajet ;
  • 215 dĂ©cĂšs Ă  la suite d’une maladie professionnelle.

C’est un scandale national, plus de 3 morts par jour – invisibilisĂ©es ou traitĂ©es le plus souvent comme de simples faits divers.

En 2025, 5 victimes étaient des mineur·es, apprenti·es ou lycéen·nes de moins de 18 ans.

C’est un bilan dĂ©sastreux pour le gouvernement et le patronat, qui dĂ©fendent l’entreprise comme lieu d’apprentissage tout en refusant de prendre en compte la rĂ©alitĂ© du travail et ses consĂ©quences.

Les morts Ă  la suite d’une maladie professionnelle sont aussi en augmentation. Les cancers professionnels sont encore nettement sous-dĂ©clarĂ©s, et souvent non considĂ©rĂ©s comme liĂ©s Ă  l’activitĂ© professionnelle, faussant ainsi les statistiques et donc Ă  terme la prĂ©vention nĂ©cessaire des risques et la rĂ©paration des prĂ©judices subis par les victimes du travail.

À ces morts s’ajoutent des milliers d’accidents graves occasionnant des lourdes sĂ©quelles parfois durables et entraĂźnant trop souvent un licenciement pour inaptitude.

L’accidentologie au travail n’est pas une fatalitĂ©

Les morts au travail ou du fait du travail et les blessures graves ne sont jamais le fruit du hasard et sont parfaitement évitables. Elles sont trÚs souvent le résultat de choix patronaux délibérés de maximiser les profits.
Le travail dans l’urgence, le dĂ©faut de prĂ©vention de façon gĂ©nĂ©rale et d’une prĂ©vention genrĂ©e (prenant en compte les situations de travail diffĂ©renciĂ©es et les spĂ©cificitĂ©s biologiques des femmes et des hommes), les organisations du travail dĂ©lĂ©tĂšres sont parmi les facteurs aggravants des risques professionnels.

Les actions dissuasives sont insuffisantes, les contrÎles trop faiblement réalisés.

AprĂšs avoir organisĂ© la pĂ©nurie de mĂ©decins du travail, d’inspecteur·ices du travail et de contrĂŽleur·ses de la SĂ©curitĂ© sociale dans les caisses rĂ©gionales, il est temps de rĂ©investir dans ces emplois nĂ©cessaires Ă  la prĂ©vention et au contrĂŽle des risques au travail.

La sĂ©curitĂ© au travail n’est pas une prioritĂ© pour les pouvoirs publics en gĂ©nĂ©ral, pour le ministĂšre de la Justice en particulier – trop de procĂšs-verbaux des inspecteur·ices du travail sont classĂ©s sans suite par les procureur·ses de la RĂ©publique, soit par manque de moyens soit par dĂ©cision politique.

Les employeur·ses condamnĂ©s comme responsables d’un accident mortel reçoivent des peines peu dissuasives, des amendes dĂ©risoires qui n’ont qu’un faible impact sur la prĂ©vention des risques.

Sanction dĂ©risoire Ă©galement pour la mise en Ɠuvre du document unique d’évaluation des risques professionnels et sa mise Ă  jour rĂ©guliĂšre : 1 500 euros d’amende n’incitent pas les employeur·ses Ă  respecter cette obligation lĂ©gale – et 50 % d’entre eux ne le font pas.

Combattre les risques au travail nĂ©cessite de renforcer les moyens des agent·es de l’État pour prĂ©venir les risques et contrĂŽler l’application de la loi.

Renforcer le pouvoir d’agir des salarié·es

Les gouvernements de Macron ont drastiquement limitĂ© l’intervention des reprĂ©sentant·es du personnel, et les CHSCT ont totalement disparu depuis 2020 tous secteurs confondus.

La CGT considĂšre que cette situation participe Ă  l’aggravation des conditions de travail et au recul en matiĂšre de prĂ©vention des risques professionnels.

Le pouvoir d’agir des salarié·es et de leurs reprĂ©sentant·es dans les entreprises doit ĂȘtre renforcĂ©. En particulier, les CHSCT, institutions indispensables Ă  la prĂ©vention des risques professionnels, doivent ĂȘtre remis en place, avec des prĂ©rogatives nouvelles, et ĂȘtre accessibles Ă  tou·tes les travailleur·ses !

Tou·tes mobilisé·es le 28 avril !

La journĂ©e internationale de la santĂ© et de la sĂ©curitĂ© au travail est l’occasion de visibiliser les morts et blessures au travail Ă©vitables.

Pour transformer le travail et arrĂȘter cette hĂ©catombe, exigeons :

  • l’obligation de la mise en Ɠuvre du DUERP, un DUERP qui soit genrĂ© (obligation depuis 2014 qui n’est pas appliquĂ©e) avec contrĂŽle de son application et de sa mise Ă  jour ;
  • le renforcement de la protection des travailleur·ses et le respect du droit de retrait ;
  • une politique pĂ©nale du travail sĂ©vĂšre condamnant fermement les employeur·ses responsables d’accidents graves au travail ;
  • la suppression du recours Ă  la sous-traitance pour les activitĂ©s Ă  risques, et le renforcement des responsabilitĂ©s et la condamnation des donneurs d’ordre. L’abus des niveaux de sous-traitance est un facteur aggravant !
  • un renforcement de la rĂ©glementation pour protĂ©ger la santĂ© et la sĂ©curitĂ© des salarié·es ;
  • la suppression des stages en entreprise dĂšs le collĂšge et des sĂ©quences « d’observation » en 2nde gĂ©nĂ©rale et technologique ;
  • l’amĂ©lioration des protections lĂ©gales pour les mineur·es en formation professionnelle, notamment le rĂ©tablissement de celles supprimĂ©es en 2015 et 2018 ;
  • le retour des CHSCT et des dĂ©lĂ©gué·es du personnel (DP), outil de proximitĂ© et de prĂ©vention par excellence, avec des prĂ©rogatives et une accessibilitĂ© renforcĂ©es ;
  • le doublement du nombre d’inspecteur·ices du travail, le renforcement des effectifs de contrĂŽleur·ses Carsat (SĂ©curitĂ© sociale), avec de plus larges prĂ©rogatives coercitives (arrĂȘt de chantiers et travaux dangereux) ;
  • l’assurance de l’indĂ©pendance et de la protection de tou·tes les acteur·ices de la santĂ© au travail, y compris des mĂ©decins du travail et des Ă©quipes des SPSTI.

âžĄïž TĂ©lĂ©charger le tract

Tract 28 avril

Format TDC ici
Format RVB ici
Format CMJN ici

tract à télécharger

TĂ©lĂ©charger le tract —

France: Prendre Ă  bras-le-corps les risques psychosociaux au travail | CFDT

Prendre Ă  bras-le-corps les risques psychosociaux au travail

À l’occasion de la JournĂ©e mondiale de la sĂ©curitĂ© et de la santĂ© au travail, le 28 avril, l’Organisation internationale du travail (OIT) publie un rapport mondial majeur consacrĂ© aux risques psychosociaux au travail.

Ce rapport met en lumiĂšre un constat essentiel : l’environnement psychosocial, c’est-Ă -dire la maniĂšre dont le travail est conçu, organisĂ© et managĂ©, influence directement la santĂ©, la sĂ©curitĂ© et la performance des travailleurs.

Les facteurs psychosociaux (la charge de travail, la clartĂ© des rĂŽles, l’autonomie, le soutien managĂ©rial ou encore l’équitĂ© des processus) ne relĂšvent pas de simples perceptions individuelles. Lorsqu’ils sont dĂ©gradĂ©s, ils constituent de vĂ©ritables risques professionnels, au mĂȘme titre que les risques physiques, chimiques ou biologiques.

Face Ă  ces enjeux, le rapport de l’OIT promeut une approche organisationnelle et prĂ©ventive, structurĂ©e autour de trois niveaux indissociables :

  • Le poste de travail et son contenu,
  • Les modes de management et d’organisation,
  • Le cadre global des politiques et procĂ©dures de l’entreprise.

Cette approche systĂ©mique marque une Ă©volution majeure : elle invite Ă  traiter les risques psychosociaux non plus comme des difficultĂ©s individuelles, mais comme des questions centrales de travail, d’organisation du travail et de gouvernance.

Dans ce contexte, la CFDT s’inscrit pleinement dans cette dynamique. Elle portera cette vision lors du webinaire organisĂ© par l’OIT Ă  l’occasion de cette journĂ©e mondiale, en dĂ©fendant :

  • Une prĂ©vention primaire des risques psychosociaux,
  • Une transformation des organisations du travail,
  • Et un renforcement du dialogue social comme levier de santĂ© au travail.

Au-delĂ  des dispositifs de prĂ©vention, la CFDT affirme que les salariĂ©s attendent un management qui reconnait la rĂ©alitĂ© de leur travail, leur donne les moyens d’agir sur les transformations en cours, et leur permet de trouver du sens dans leur activitĂ©. Le dialogue professionnel, au plus prĂšs du terrain, est Ă  ce titre un levier indispensable de santĂ© au travail.

Pour la CFDT, la prévention des risques psychosociaux passe avant tout par une amélioration concrÚte des conditions de travail et une responsabilisation des organisations.

A télécharger

Portugal: Comunicado da UGT – 28 abril | Combater os Riscos Psicossociais no Trabalho: Vamos garantir um Ambiente de Trabalho Saudável

Comunicado da UGT – 28 de abril de 2026 | Combater os Riscos Psicossociais no Trabalho: Vamos garantir um Ambiente de Trabalho Saudável

Neste Dia Internacional em Memória dos Trabalhadores Vítimas de Acidentes de Trabalho e Doenças Profissionais, 28 de abril 2026, a UGT associa-se ao movimento sindical internacional e apela a uma ação urgente para enfrentar a crise global dos riscos psicossociais no trabalho – atualmente uma das principais causas de morte, doença e sofrimento para trabalhadores e trabalhadoras, em todo o mundo.

 

De acordo com dados da OIT, mais de 840 mil pessoas morrem, todos os anos, devido a problemas de saĂșde relacionados com riscos psicossociais, entre os quais se destacam as elevadas exigĂȘncias no trabalho, insegurança no emprego, longas jornadas de trabalho, desregulação de horĂĄrios, reduzidas perspetivas de progressĂŁo na carreira e o assĂ©dio no local de trabalho.

Esses riscos psicossociais encontram-se associados ao aumento da probabilidade de condiçÔes graves de saĂșde, tais como doenças cardĂ­acas, AVC e transtornos mentais, incluindo o suicĂ­dio.

O RelatĂłrio da CSI publicado no dia de hoje mostra a dimensĂŁo deste problema:

  • As longas horas de trabalho sĂŁo responsĂĄveis por cerca de 745.000 mortes por ano.
  • HĂĄ pelo menos 70.000 suicĂ­dios relacionados com o trabalho anualmente.
  • Perdem-se 12 mil milhĂ”es de dias Ășteis todos os anos devido Ă  depressĂŁo e Ă  ansiedade.
  • O burnout afeta cerca de um em cada cinco trabalhadores a nĂ­vel global.
  • Os riscos psicossociais estĂŁo ligados a mais de 10 por cento dos casos de doenças cardĂ­acas, depressĂŁo e suicĂ­dios.

NĂŁo obstante estes riscos psicossociais nĂŁo serem novos, as atuais transformaçÔes no mundo do trabalho, incluindo a digitalização, a inteligĂȘncia artificial e o trabalho remoto operam alteraçÔes ainda mais nefastas no ambiente de trabalho psicossocial.

Os riscos psicossociais tornaram-se um dos desafios mais significativos para a Segurança e SaĂșde no Trabalho no mundo moderno do trabalho, tornando urgente melhorar o ambiente de trabalho psicossocial, por forma a proteger a saĂșde mental e fĂ­sica dos trabalhadores e trabalhadoras.

A UGT, ciente da necessidade de serem encetados esforços para o combate aos riscos psicossociais relacionados com o trabalho, reitera as suas reivindicaçÔes:

– Reconhecimento das condiçÔes de saĂșde mental como doenças profissionais. A UGT entende ser urgente o reconhecimento de patologias relacionadas com os riscos psicossociais, ainda nĂŁo entendidas como doenças profissionais e que tĂȘm obrigatoriamente de ser incluĂ­das na atualização da Lista das Doenças Profissionais, tendo em conta que existe uma relação direta entre a exposição a riscos psicossociais no local de trabalho e as suas consequĂȘncias na saĂșde mental e fĂ­sica dos trabalhadores.

– Pugnar pela definição e implementação de medidas concretas que, claramente, prevejam os aspetos relacionados com a organização do trabalho e o combate aos riscos psicossociais, designadamente, a violĂȘncia, o assĂ©dio e os problemas de saĂșde mental em geral, tornando-se urgente a previsĂŁo de medidas concretas para mitigar estes impactos negativos.

– Reputamos a necessidade de se avançar para a adoção de Diretiva da UE sobre os riscos psicossociais/saĂșde mental, em consonĂąncia com a CES, que clarifique o dever dos empregadores na prevenção e no tratamento destes riscos e a sua responsabilidade na organização do trabalho, de modo a criar boas condiçÔes psicossociais para os trabalhadores.

– Pugnar por um investimento, a nĂ­vel nacional, em saĂșde mental. De acordo com a OMS a definição de saĂșde mental Ă© “o estado de bem-estar no qual o indivĂ­duo realiza as suas capacidades, pode fazer face ao stresse normal da vida, trabalhar de forma produtiva e frutĂ­fera e contribuir para a comunidade em que se insere”, deve ser definida uma abordagem que vise conceber e realizar intervençÔes destinadas a promover uma boa saĂșde mental e a prevenir doenças mentais no trabalho.

– Pugnamos, ainda, pela efetiva participação dos trabalhadores e dos representantes dos trabalhadores na conceção e implementação de medidas no local de trabalho que visem combater os problemas de saĂșde mental; pela efetiva  clarificação das obrigaçÔes dos empregadores para avaliar e mitigar sistematicamente os fatores de risco psicossociais e pela obrigação de os empregadores fixarem metas para reduzir o stresse relacionado com o trabalho, pelo acesso Ă  formação de todos os trabalhadores e  formação especializada para os gestores prevenirem riscos psicossociais no  trabalho.

– Continuar a promover a ação sindical na ĂĄrea dos riscos psicossociais (stresse laboral, burnout, depressĂŁo crĂłnica, fadiga crĂłnica, depressĂŁo e assĂ©dio, etc.), nomeadamente no que respeita Ă  caraterização, identificação e anĂĄlise deste tipo de riscos, com o objetivo de habilitar os quadros sindicais para a intervenção concreta e direta nos locais de trabalho, seja atravĂ©s da ação reivindicativa, seja mediante o apoio individual aos trabalhadores afetados.

Hoje, como sempre, a UGT associa-se às centenas de centrais sindicais que, em mais de 120 países, estão de luto pelos seus trabalhadores vitimados mortalmente por acidentes de trabalho e doenças profissionais.

Também neste Dia, a UGT associa-se às centenas de centrais sindicais que, por todo o mundo, se erguem na luta por condiçÔes de trabalho e de vida digna para todas trabalhadoras e todos os trabalhadores.

Prestamos Hoje homenagem aos 154 trabalhadores que perderam a vida a desempenhar a sua atividade profissional, durante o ano de 2025.

Terminamos reforçando a mensagem da CSI de que neste 28 de abril, lembramos os mortos – e lutamos pelos vivos. O trabalho não deve custar vidas.

 

Deve proteger Vidas, Dignidade e SaĂșde Mental.

 

Departamento de Segurança e SaĂșde no Trabalho

https://www.ugt.pt/noticias/artigo/comunicado-da-ugt-28-de-abril-de-2026-combater-os-riscos-psi/6728

Comunicado da UGT – 28 de abril de 2026 | Combater os Riscos Psicossociais no Trabalho: Vamos garantir um Ambiente de Trabalho Saudável

Neste Dia Internacional em Memória dos Trabalhadores Vítimas de Acidentes de Trabalho e Doenças Profissionais, 28 de abril 2026, a UGT associa-se ao movimento sindical internacional e apela a uma ação urgente para enfrentar a crise global dos riscos psicossociais no trabalho – atualmente uma das principais causas de morte, doença e sofrimento para trabalhadores e trabalhadoras, em todo o mundo.

 De acordo com dados da OIT, mais de 840 mil pessoas morrem, todos os anos, devido a problemas de saĂșde relacionados com riscos psicossociais, entre os quais se destacam as elevadas exigĂȘncias no trabalho, insegurança no emprego, longas jornadas de trabalho, desregulação de horĂĄrios, reduzidas perspetivas de progressĂŁo na carreira e o assĂ©dio no local de trabalho.

Esses riscos psicossociais encontram-se associados ao aumento da probabilidade de condiçÔes graves de saĂșde, tais como doenças cardĂ­acas, AVC e transtornos mentais, incluindo o suicĂ­dio.

O RelatĂłrio da CSI publicado no dia de hoje mostra a dimensĂŁo deste problema:

  • As longas horas de trabalho sĂŁo responsĂĄveis por cerca de 745.000 mortes por ano.
  • HĂĄ pelo menos 70.000 suicĂ­dios relacionados com o trabalho anualmente.
  • Perdem-se 12 mil milhĂ”es de dias Ășteis todos os anos devido Ă  depressĂŁo e Ă  ansiedade.
  • O burnout afeta cerca de um em cada cinco trabalhadores a nĂ­vel global.
  • Os riscos psicossociais estĂŁo ligados a mais de 10 por cento dos casos de doenças cardĂ­acas, depressĂŁo e suicĂ­dios.

NĂŁo obstante estes riscos psicossociais nĂŁo serem novos, as atuais transformaçÔes no mundo do trabalho, incluindo a digitalização, a inteligĂȘncia artificial e o trabalho remoto operam alteraçÔes ainda mais nefastas no ambiente de trabalho psicossocial.

Os riscos psicossociais tornaram-se um dos desafios mais significativos para a Segurança e SaĂșde no Trabalho no mundo moderno do trabalho, tornando urgente melhorar o ambiente de trabalho psicossocial, por forma a proteger a saĂșde mental e fĂ­sica dos trabalhadores e trabalhadoras.

A UGT, ciente da necessidade de serem encetados esforços para o combate aos riscos psicossociais relacionados com o trabalho, reitera as suas reivindicaçÔes:

– Reconhecimento das condiçÔes de saĂșde mental como doenças profissionais. A UGT entende ser urgente o reconhecimento de patologias relacionadas com os riscos psicossociais, ainda nĂŁo entendidas como doenças profissionais e que tĂȘm obrigatoriamente de ser incluĂ­das na atualização da Lista das Doenças Profissionais, tendo em conta que existe uma relação direta entre a exposição a riscos psicossociais no local de trabalho e as suas consequĂȘncias na saĂșde mental e fĂ­sica dos trabalhadores.

– Pugnar pela definição e implementação de medidas concretas que, claramente, prevejam os aspetos relacionados com a organização do trabalho e o combate aos riscos psicossociais, designadamente, a violĂȘncia, o assĂ©dio e os problemas de saĂșde mental em geral, tornando-se urgente a previsĂŁo de medidas concretas para mitigar estes impactos negativos.

– Reputamos a necessidade de se avançar para a adoção de Diretiva da UE sobre os riscos psicossociais/saĂșde mental, em consonĂąncia com a CES, que clarifique o dever dos empregadores na prevenção e no tratamento destes riscos e a sua responsabilidade na organização do trabalho, de modo a criar boas condiçÔes psicossociais para os trabalhadores.

– Pugnar por um investimento, a nĂ­vel nacional, em saĂșde mental. De acordo com a OMS a definição de saĂșde mental Ă© “o estado de bem-estar no qual o indivĂ­duo realiza as suas capacidades, pode fazer face ao stresse normal da vida, trabalhar de forma produtiva e frutĂ­fera e contribuir para a comunidade em que se insere”, deve ser definida uma abordagem que vise conceber e realizar intervençÔes destinadas a promover uma boa saĂșde mental e a prevenir doenças mentais no trabalho.

– Pugnamos, ainda, pela efetiva participação dos trabalhadores e dos representantes dos trabalhadores na conceção e implementação de medidas no local de trabalho que visem combater os problemas de saĂșde mental; pela efetiva  clarificação das obrigaçÔes dos empregadores para avaliar e mitigar sistematicamente os fatores de risco psicossociais e pela obrigação de os empregadores fixarem metas para reduzir o stresse relacionado com o trabalho, pelo acesso Ă  formação de todos os trabalhadores e  formação especializada para os gestores prevenirem riscos psicossociais no  trabalho.

– Continuar a promover a ação sindical na ĂĄrea dos riscos psicossociais (stresse laboral, burnout, depressĂŁo crĂłnica, fadiga crĂłnica, depressĂŁo e assĂ©dio, etc.), nomeadamente no que respeita Ă  caraterização, identificação e anĂĄlise deste tipo de riscos, com o objetivo de habilitar os quadros sindicais para a intervenção concreta e direta nos locais de trabalho, seja atravĂ©s da ação reivindicativa, seja mediante o apoio individual aos trabalhadores afetados.

Hoje, como sempre, a UGT associa-se às centenas de centrais sindicais que, em mais de 120 países, estão de luto pelos seus trabalhadores vitimados mortalmente por acidentes de trabalho e doenças profissionais.

Também neste Dia, a UGT associa-se às centenas de centrais sindicais que, por todo o mundo, se erguem na luta por condiçÔes de trabalho e de vida digna para todas trabalhadoras e todos os trabalhadores.

Prestamos Hoje homenagem aos 154 trabalhadores que perderam a vida a desempenhar a sua atividade profissional, durante o ano de 2025.

Terminamos reforçando a mensagem da CSI de que neste 28 de abril, lembramos os mortos – e lutamos pelos vivos. O trabalho não deve custar vidas.

 Deve proteger Vidas, Dignidade e SaĂșde Mental.

 Departamento de Segurança e SaĂșde no Trabalho

https://www.ugt.pt/noticias/artigo/comunicado-da-ugt-28-de-abril-de-2026-combater-os-riscos-psi/6728

Spain: UGT conmemora el DĂ­a Mundial de la Seguridad y Salud en el Trabajo

UGT conmemora el DĂ­a Mundial de la Seguridad y Salud en el Trabajo

El sindicato ha pedido la aceleraciĂłn del trĂĄmite parlamentario para ratificar la modificaciĂłn de la Ley de PrevenciĂłn de Riesgos Laborales aprobada hoy en el Consejo de Ministros

La UniĂłn General de Trabajadoras y Trabajadores ha celebrado, con motivo del DĂ­a Mundial de la Seguridad y la Salud en el Trabajo, unas jornadas bajo el nombre “Este 1Âș de Mayo, UGT exige salud. La Ley no nos protege, el Siglo XXI exige cambios”. En las jornadas, celebradas en AlcalĂĄ de Guadaira, Sevilla, se ha recordado a las vĂ­ctimas de accidentes laborales y enfermedades profesionales y se ha puesto de manifiesto la necesidad de abordar cuestiones como la prevenciĂłn del suicidio en el ĂĄmbito laboral y el reconocimiento del cĂĄncer de origen laboral. 

En la semana que se celebra el 1Âș de mayo, UGT ha querido recordar que la prevenciĂłn debe ser una pieza fundamental en la mejora de los derechos de la clase trabajadora y que urge la actualizaciĂłn de una ley de PrevenciĂłn de Riesgos Laborales, que se aprobĂł hace mĂĄs de 30 años y que, sin duda, no contempla muchos de los nuevos riesgos a los que estĂĄn expuestas las personas trabajadoras. 

Precisamente hoy, el Consejo de Ministros ha aprobado el Anteproyecto de Ley, que recoge el acuerdo alcanzado en materia de prevención de riesgos laborales por el Gobierno y los sindicatos para la modificación de la actual Ley de Prevención de Riesgos Laborales y del Reglamento de los Servicios de Prevención. Mås de 700 personas estån muriendo en accidente de trabajo cada año, y ello hacen que la actualización de dicha ley sea una obligación de la sociedad en su conjunto. 

El texto, que ahora comenzarå su tråmite parlamentario, pretende adaptar la normativa a la nueva realidad del mercado de trabajo, ya que dota de perspectiva de género y edad a la gestión preventiva y se abordan los desafíos que conllevan las transiciones digital, climåtica y demogråfica desde un enfoque amplio e integral. A este respecto, obliga a revisar la evaluación de riesgos en los casos de cambios en las condiciones de trabajo que supongan la aparición de nuevos riesgos, incluidos los derivados del cambio climåtico, de la digitalización o de las nuevas formas de organización de trabajo. Ademås, con la modificación de la Ley de Prevención de Riesgos Laborales se alcanzarå una mejora en la gestión de los riesgos psicosociales de origen laboral, ya que fomenta las evaluaciones de riesgos psicosociales. Otra novedad es que la vigilancia de la salud, ademås de incluir el estado físico, también debe contemplar el estado mental. 

Por otro lado, se incluye la definición de violencia y acoso laboral en línea con el C190 de la OIT, ratificado por España. En esta definición se establece que dichas conductas pueden suceder una sola vez o de manera reiterada e incluye la realizada a través de las nuevas tecnologías o por uso de algoritmos o IA. Ademås, se incluye el compromiso del Gobierno de aprobar una norma para la gestión de los riesgos psicosociales de origen laboral, como ya existe para otros riesgos. 

Respecto a la digitalización, ademås, especifica que en la evaluación de riesgos se deben incluir los factores de naturaleza organizativa, es decir, aquellos relacionadas con las condiciones de trabajo, las características de la tarea y la organización del tiempo de trabajo, entre otros, y se incluye el derecho a la desconexión digital. Para abordar los riesgos laborales derivados del cambio climåtico, el Anteproyecto de Ley establece que entre las medidas de emergencia se deben contemplar la actuación frente a catåstrofes y otros fenómenos meteorológicos adversos y, ademås, se amplía la definición de riego grave e inminente.  En cuanto a los riesgos derivados de la transición demogråfica, el texto dota de perspectiva de edad a la gestión preventiva. Esto va a permitir adaptar el trabajo a la persona. Ademås, se establecen las actividades prohibidas a menores de edad, entre los que se encuentran aquellas que impliquen exposición a actos o representaciones de caråcter pornogråfico o violento o trabajos que superen objetivamente las capacidades físicas o psicológicas de los menores.

La modificación normativa dota también de perspectiva de género, promoviendo la eliminación de desigualdades entre hombres y mujeres en el åmbito preventivo. Ademås, se refuerza la protección de las mujeres embarazadas o en periodo de lactancia natural ya que, entre otros, se establece la obligación de realizar una evaluación específica una vez comunicado el embarazo, en la que se tengan en cuenta tanto las condiciones de trabajo existentes como el estado de salud.

En cuanto a los cambios que afectan a la gestión preventiva, se elimina la posibilidad de que el empresario/a asuma personalmente la actividad preventiva en empresas de hasta 25 personas trabajadoras, reduciéndose a 10 personas en plantilla; se refuerza la figura del trabajador designado y se reduce la ratio de plantilla para que las empresas tengan obligación de constituir un servicio de prevención propio. También se incluyen los protocolos de adaptación al puesto de trabajo tras ausencia prolongada por motivos de salud, en los que deberån recogerse las adaptaciones que deban realizarse para la reincorporación, así como la actualización de la formación preventiva en casos de ausencias superiores a 6 meses. 

En cuanto a la formación en materia preventiva, se refuerzan tanto la presencialidad y los contenidos y se incluye la bonificación de la formación obligatoria de PRL a las empresas de menos de 10 personas trabajadoras. Para ayudar a integrar la cultura preventiva en las PYMES, se crea la figura del Agente Territorial de Prevención, con funciones en empresas que tengan menos de 10 personas trabajadoras y que no tengan representación legal de las personas trabajadoras. Ademås, se aumenta el crédito horario de los delegados y delegadas de prevención en un 20% y se reconoce el derecho a consulta sobre la elección de la Mutua y del Servicio de Prevención Ajeno.

UGT considera inaplazable que en este 2026, declarado como año de la Seguridad y Salud en el Trabajo, se apruebe la reforma de la Ley de Prevención de Riesgos Laborales. La sociedad y la clase trabajadora lo necesita urgentemente, por lo que el sindicato pide al conjunto de fuerzas políticas que debatan anteponiendo la seguridad y salud de la clase trabajadora sobre otro tipo de criterios. La protección de la salud y de la vida en el trabajo estån en riesgo. La nueva Ley debe adaptarse a los nuevos tiempos y proteger a quien cada día sale a ganarse la vida.

Consulta todas las imĂĄgenes del acto


Fuente: UGT

https://www.ugt.es/ugt-conmemora-el-dia-mundial-de-la-seguridad-y-salud-en-el-trabajo

Spain: La mejora del empleo ha reducido el nĂșmero de accidentes laborales, pero la prevenciĂłn sigue siendo una asignatura pendiente – CCOO

La mejora del empleo ha reducido el nĂșmero de accidentes laborales, pero la prevenciĂłn sigue siendo una asignatura pendiente

  • CCOO ha presentado el informe ‘AnĂĄlisis de las estadĂ­sticas de accidentes de trabajo y enfermedades profesionales en España en 2025’, con motivo de la prĂłxima celebraciĂłn del DĂ­a Mundial de la Seguridad y Salud Laboral, el 28 de abril

Unai Sordo y Mariano Sanz durante la presentaciĂłn del informe

Del total de accidentes laborales registrados en 2025, con baja, un 35% se produjo en una empresa que no contaba con una evaluaciĂłn de riesgos laborales. Es una de las cifras del informe ‘AnĂĄlisis de las estadĂ­sticas de accidentes de trabajo y enfermedades profesionales en España en 2025’, presentado por Comisiones Obreras este miĂ©rcoles, con motivo de la prĂłxima celebraciĂłn del DĂ­a Mundial de la Seguridad y Salud Laboral, el 28 de abril, que este año el sindicato conmemora con el lema ‘Trabajar sĂ­, enfermar no’.

Un dato que en palabras de Unai Sordo, secretario general de CCOO, es “demoledor” y apunta a una de las causas fundamentales de los Ă­ndices de siniestralidad de España: la prevenciĂłn de riesgos laborales no llega donde tiene que llegar. Sordo tambiĂ©n destacĂł, eso sĂ­, que buena parte de los empleos que se estĂĄn generando en el paĂ­s se estĂĄn dando en ocupaciones con Ă­ndices de accidentabilidad menores que la media. “Esto es importante”, resaltĂł. “No sĂłlo hay menos accidentes, sino que hay empleos en mejores cualificaciones y mejores ocupaciones”, añadiĂł.

Por su parte, el secretario confederal de Salud Laboral y Medio Ambiente, Mariano Sanz, ha resaltado que efectivamente la siniestralidad no baja gracias a una mejora de la prevenciĂłn, sino al cambio de modelo que ha sufrido el mercado laboral español. “La prevenciĂłn de riesgos laborales no estĂĄ siendo una prioridad para las empresarias y empresarios de nuestro paĂ­s”, apuntĂł.

Sanz incidió igualmente en la necesidad de crear un registro de empresas y trabajadores expuestos a productos químicos para poder demostrar que existe una relación de causa y efecto para reconocer las enfermedades con origen laboral; en especial, las que se refieren a afecciones oncológicas. Los datos del informe apuntan a que se ha registrado poco mås de un centenar de cånceres con origen laboral, de los cerca de 300.000 diagnósticos que se produjeron en España durante 2025.

Unai Sordo hizo tambiĂ©n referencia a la incidencia de siniestralidad laboral entre los trabajadores y trabajadoras extranjeras, que en algunas nacionalidades llega a duplicar la tasa. Existen dos razones para este fenĂłmeno: porque trabajan en sectores mĂĄs vulnerables, como la construcciĂłn, y tambiĂ©n al encontrarse en una situaciĂłn de vulnerabilidad para exigir sus derechos. “El proceso de regularizaciĂłn puede tambiĂ©n tener un efecto positivo sobre estas tasas”, destacĂł.

https://www.ccoo.es/noticia:755619–La_mejora_del_empleo_ha_reducido_el_numero_de_accidentes_laborales_pero_la_prevencion_sigue_siendo_una_asignatura_pendiente&opc_id=8c53f4de8f8f09d2e54f19daf8d8ed95

Italy: 28 aprile 2026 giornata mondiale della salute e sicurezza sul lavoro

 

Anche quest’anno, il prossimo 28 aprile, si celebra la Giornata mondiale per la salute e la sicurezza sul lavoro, appuntamento al quale la Cgil partecipa con iniziative e mobilitazioni a livello nazionale e territoriale.

“Non Ăš fatalitĂ . È il sistema che va cambiato. La vita e la salute, fisica e mentale, delle lavoratrici e dei lavoratori va messa al centro. Basta precarietĂ , appalti selvaggi e scarsi investimenti. LE PERSONE SONO IL VALORE”. 

Questo lo slogan scelto dalla Confederazione per celebrare questo importante appuntamento, riprendendo, in parte il tema del benessere mentale e organizzativo, assegnato quest’anno a livello mondiale e internazionale dall’ILO, ma rilanciando anche i temi che caratterizzano l’adesione della Cgil a livello nazionale.

→ Relazione della segretaria confederale della Cgil Francesca Re David all’assemblea nazionale RLS – RLST del 12 marzo 2026

https://www.cgil.it/ci-occupiamo-di/salute-e-sicurezza-nel-lavoro/28-aprile-giornata-mondiale-per-la-sicurezza-e-la-salute-sul-lavoro-non-e-fatalita-e-il-sistema-che-va-cambiato-p27ca34u

Italy: Veronese: “Solo lo 0,4% delle risorse delle Asl sono destinate ai SPASL”

“Fondamentale aumentare risorse per prevenzione”

28/04/2026  Sindacato.  

Solo lo 0,4% delle risorse del Fondo Sanitario Nazionale (FSN) gestite dalle aziende sanitarie, viene destinato agli uffici dei Servizi di Prevenzione e Sicurezza negli Ambienti di Lavoro (SPSAL). Inoltre, gli SPSAL ricevono solo il 10.4 % della spesa destinata dai Livelli Essenziali di Assistenza (LEA) alla Prevenzione Collettiva e SanitĂ  pubblica, di cui sono parte integrante.

È quanto emerge da un’analisi a campione del Servizio Lavoro, Coesione e Territorio della Uil, svolta su 98 dei 110 Rendiconti di spesa, dell’anno 2024, delle Aziende Sanitarie, in occasione della Giornata internazionale per la salute e la sicurezza sul lavoro 2026, che prova l’inaccettabile sottofinanziamento degli SPASL. Questi uffici rappresentano l’autoritĂ  pubblica che garantisce l’applicazione reale delle tutele previste dal Testo Unico sulla Salute e Sicurezza sul Lavoro (D.lgs 81/08), attraverso tre livelli critici: il potere ispettivo e di deterrenza; monitoraggio delle malattie professionali; funzione di indirizzo e assistenza alle imprese. I dati della spesa per i SPASL, dunque – ha commentato la segretaria confederale, Ivana Veronese – sono del tutto insoddisfacenti e riflettono “il sottofinanziamento” del Fondo sanitario nazionale.

È fondamentale fare piĂč prevenzione perchĂ©, non ci stancheremo mai di ripeterlo, prevenire costa meno che curare! Serve con urgenza un aumento del Fondo Sanitario Nazionale, adeguandolo al rapporto spesa sanitaria/PIL dei Paesi Europei piĂč industrializzati, vincolando una parte dell’aumento alle misure in materia di salute e sicurezza sul lavoro.

Roma, 28 aprile 2026

https://www.uil.it/NewsSX.asp?ID_News=17272&Provenienza=1

Romania: 28 April – Where have the labour inspectors gone?

ITM Bucharest has lost 54.9 per cent of its total labour inspectors between 2008 and 2024

28 April is World Day for Safety and Health at Work.

The International Labour Organization states that a safe and healthy working environment is built on a national culture of occupational safety and health, focused on preventing workplace accidents and occupational diseases.

The context in which we mark this day in 2026 is more serious than it first appears. An analysis developed under the Cartel ALFA +CAP project, based on the Annual Reports of the Labour Inspection, shows with precise figures how Romania has systematically weakened the very state mechanism that should guarantee workers’ rights at work: the labour inspectorate.

Figures that should alarm us

At national level, Romania lost 43 labour inspectors in a single year. Of these, 38 were from territorial labour inspectorates and 5 from the central level of the Labour Inspection.

The average annual decrease in their number is 1.5 per cent, year after year. If the national picture is worrying, the situation in Bucharest is far more severe.

Compared to 2008, Bucharest has lost 90 labour inspectors — a decrease of 54.9 per cent, equivalent to 4.9 per cent per year, consistently over 16 years. This trend does not reflect a deliberate reform or a rational reorganisation of inspection capacity.

In 2024, Bucharest lost 9 labour inspectors, representing a 10.8 per cent drop compared to the previous year.

Of the 43 labour inspectors lost nationwide, 9 were from Bucharest, accounting for 21 per cent.

Această scădere reflectă, Ăźn primul rĂąnd, efectul cumulat al blocărilor de posturi din sectorul public, al ieșirilor la pensie necompensate prin angajări și al unui sistem de salarizare care nu a reușit să facă din profesia de inspector de muncă o opțiune atractivă pentru absolvenți calificați.

Datele Rapoartelor Anuale ale Inspecției Muncii, corelate cu statisticile Institutului Național de Statistică privind efectivul salariaților, scot la iveală un paradox structural care ar trebui să fie Ăźn centrul oricărei dezbateri serioase despre SSM Ăźn RomĂąnia.

În timp ce numărul de inspectori de muncă din București a scăzut cu 54,9% față de 2008, numărul de salariați din capitală a crescut cu 16% Ăźn același interval de timp.

De la 17,8 inspectori la 100.000 de salariați Ăźn 2008, astăzi mai sunt doar 6,8 la 100.000 de lucrători. Aproape de trei ori mai puțini inspectori, Ăźn mai puțin de 20 de ani.

A labour inspector today must cover a territory three times larger than that of a colleague 16 years ago — with more responsibilities, more procedures and far more complex working conditions.

If in 2008 a Bucharest inspector oversaw around 5,600 workers on average, by 2024 that figure has risen to approximately 14,700. This is not a metaphor, but reflects figures published directly by the Labour Inspection.

A national issue, not just a capital city problem

Annual Reports of the Labour Inspection, analysed by county, show that the reduction in inspector numbers has affected almost the entire country between 2010 and 2024.

The largest relative decreases are recorded in counties with growing economies — where the number of workers has increased significantly, but the number of inspectors overseeing them has moved in the opposite direction. This means that where occupational safety and health risks are more numerous and diverse, institutional inspection capacity is under the greatest pressure.

A few counties have seen increases in inspector numbers compared to 2010, but these are isolated exceptions that do not change the national picture. Overall, Romania now has a significantly smaller body of labour inspectors than it did 15 years ago.

The long-term situation does not appear to be improving, as public sector hiring remains restricted due to austerity, and public trust in inspection mechanisms is low. Highly publicised cases of inspectors involved in illegal or unethical behaviour have further reduced confidence in the institution.

Those who carry out their duties and strive to uphold occupational safety and health principles are overshadowed by these scandals, as well as by staff shortages and a lack of state vision in labour policy.

What does this mean in practice?

The shortage of labour inspectors is not an abstract organisational issue — it has direct, concrete consequences for every worker in Romania:

· Inspections are carried out less frequently.
o An inspector responsible for a far larger portfolio than a decade ago cannot check each employer as often as needed.
o Employers who break the law are therefore less likely to be caught and sanctioned — not due to lack of will, but lack of capacity.

· Accident investigations take longer.
o When a workplace incident occurs, the official investigation falls to inspectors.
o With fewer staff available, timelines are extended.
o In the period between an accident and the conclusion of the investigation, the conditions that caused it may remain unchanged, exposing other workers to the same risks.

Underreporting remains a structural problem. There are persistent concerns that many accidents go unreported or are misclassified to avoid sanctions. The informal economy, undeclared work and excessive subcontracting all contribute to this.

For example, in recent weeks tramline modernisation works have been carried out by workers without adequate protective equipment. Welding has been done without protective masks, exposing workers to toxic substances that can lead over time to serious health complications and shorter lives. Such cases often remain invisible.

A larger and better-distributed inspectorate is the only real lever to address this issue. Without it, official statistics risk consistently appearing better than the reality they reflect.

What can we do on 28 April?

28 April is not just a date in the calendar. It is a moment to recognise that improving working conditions is a collective goal, shaped by long struggles, and to reflect on how much more must be done to protect workers’ lives and health.

The Annual Reports of the Labour Inspection provide Romanian authorities with all the data needed to understand the scale of the problem. There is no excuse for ignorance.

The decline in inspector numbers has been publicly and consistently documented for over a decade. What is missing is not information, but political will to treat labour inspection as a governing priority rather than an easy budget cut.

Current demands to address the issue are clear:

· unblocking vacant posts;
· creating salary conditions that attract and retain qualified inspectors;
· establishing genuine social dialogue on OSH policies — not formal consultation, but real negotiation with trade unions playing a decision-making role.

Moreover, simply hiring more inspectors will not solve the problem if their professional training remains inadequate. Alongside increasing staff numbers, rebuilding public trust in the authority is essential.

An eroded labour inspectorate cannot fulfil this role, and the data from the Annual Reports confirm it. What we do with this information depends on us.

Analiza Cartel ALFA 👇

Analiză Cartel ALFA – Inspecția Muncii +…

Romania: Ziua SSM – Unde au dispărut inspectorii de muncă?

ITM București a pierdut 54,9% din totalul de inspectori de muncă Ăźn perioada 2008 – 2024

28 aprilie este Ziua Mondială a Securității și Sănătății Ăźn Muncă.

Organizația Internațională a Muncii declară că un mediu de lucru sigur și sănătos se clădește pe o cultură națională a securității și sănătății la locul de muncă, de prevenire a producerii accidentelor și a bolilor profesionale.

Contextul Ăźn care marcăm această zi Ăźn 2026 este mai grav decĂąt pare la prima vedere. O analiză elaborată ßn cadrul proiectului +CAP al Cartel ALFA și bazată pe Rapoartele Anuale ale Inspecției Muncii, arată cu cifre precise cum RomĂąnia a slăbit sistematic tocmai mecanismul statului care ar trebui să garanteze respectarea drepturilor lucrătorilor la locul de muncă: corpul inspectorilor de muncă.

Cifrele care ar trebui să ne alarmeze

La nivel național, RomĂąnia a pierdut 43 de inspectori de muncă Ăźntr-un singur an. 38 dintre aceștia provin din inspectoratele teritoriale de muncă, iar 5 de la nivelul central al Inspecției Muncii.

Scăderea medie anuală a numărului lor este de 1,5%, an după an. Dacă la nivel național tabloul este Ăźngrijorător, Ăźn București situația este mult mai gravă.

Față de 2008, București a pierdut 90 de inspectori de muncă – o scădere de 54,9%, echivalentul a 4,9% pe an, constant, timp de 16 ani. Această tendință nu reflectă o reformă deliberată sau o reorganizare rațională a capacității de control.

În 2024, Bucureștiului a pierdut 9 inspectori de muncă, adică 10,8% față de anul precedent.

Din cei 43 de inspectori de muncă pe care RomĂąnia i-a pierdut, 9 sunt din București, adică 21%.

Această scădere reflectă, Ăźn primul rĂąnd, efectul cumulat al blocărilor de posturi din sectorul public, al ieșirilor la pensie necompensate prin angajări și al unui sistem de salarizare care nu a reușit să facă din profesia de inspector de muncă o opțiune atractivă pentru absolvenți calificați.

Datele Rapoartelor Anuale ale Inspecției Muncii, corelate cu statisticile Institutului Național de Statistică privind efectivul salariaților, scot la iveală un paradox structural care ar trebui să fie Ăźn centrul oricărei dezbateri serioase despre SSM Ăźn RomĂąnia.

În timp ce numărul de inspectori de muncă din București a scăzut cu 54,9% față de 2008, numărul de salariați din capitală a crescut cu 16% Ăźn același interval de timp.

De la 17,8 inspectori la 100.000 de salariați Ăźn 2008, astăzi mai sunt doar 6,8 la 100.000 de lucrători. Aproape de trei ori mai puțini inspectori, Ăźn mai puțin de 20 de ani.

Un inspector de muncă trebuie să acopere astăzi un teritoriu de trei ori mai mare decĂąt cel pe care Ăźl acoperea un coleg al său Ăźn urmă cu 16 ani – cu mai multe atribuții, cu mai multe proceduri și cu situații de muncă mult mai dificile.

Dacă Ăźn 2008 un inspector bucureștean supraveghea, Ăźn medie, circa 5.600 de salariați, Ăźn 2024 același inspector supraveghează circa 14.700. Nu este o metaforă, ci reprezintă numerele rezultate direct din cifrele publicate de Inspecția Muncii.

O problemă națională, nu doar o problemă a capitalei

Rapoartele Anuale ale Inspecției Muncii, analizate pe județe, arată că reducerea numărului de inspectori este un fenomen care a afectat aproape Ăźntreaga țară Ăźntre 2010 și 2024.

Cele mai mari scăderi relative se Ăźnregistrează Ăźn județe cu economii Ăźn creștere – județe Ăźn care numărul de salariați a crescut semnificativ, dar numărul de inspectori care să Ăźi supravegheze a mers Ăźn direcție opusă. Aceasta Ăźnseamnă că tocmai acolo unde riscurile SSM sunt mai numeroase și mai diverse, capacitatea instituțională de control este cel mai mult sub presiune.

CĂąteva județe au Ăźnregistrat creșteri ale numărului de inspectori față de 2010, dar acestea sunt excepții izolate care nu schimbă tabloul național. RomĂąnia, privită Ăźn ansamblu, are astăzi un corp de inspectori de muncă semnificativ mai subțire decĂąt avea Ăźn urmă cu 15 ani.

Situația pe termen lung nu pare să se Ăźmbunătățească, deoarece angajările la stat rămĂąn blocate pe fondul austerității, iar Ăźncrederea populației Ăźn mecanismele de control este scăzută. Cazurile mediatizate de inspectori care au fost prinși Ăźn situații nelegale sau imorale, a dus la scăderea Ăźncrederii Ăźn această instituție.

Cei care ĂźÈ™i fac treaba și se chinuie pentru a apăra principiile de SSM, sunt umbriți de aceste scandaluri, de lipsa de personal și de lipsa de viziune a statului privind politicile publice Ăźn domeniul muncii.

Ce ßnseamnă mai precis?

Lipsa inspectorilor de muncă nu este o problemă abstractă de organigramă, ci are consecințe directe, concrete pentru fiecare lucrător din RomĂąnia:

·        Controalele se fac mai rar.

o   Un inspector cu un portofoliu de unități mult mai mare față de cel din urmă cu zece ani nu poate verifica fiecare angajator cu frecvența necesară.

o   Angajatorii care nu respectă legea au astfel șanse mai mici să fie prinși și sancționați – nu pentru că inspecția nu vrea să acționeze, ci pentru că nu are capacitatea fizică să o facă la scara cerută de realitatea pieței muncii.

·        Cercetarea accidentelor durează mai mult.

o   Cùnd se produce un eveniment la locul de muncă, cercetarea oficială revine inspectorilor.

·        Cu mai puțini oameni disponibili, termenele se lungesc.

o   În intervalul dintre accident și finalizarea cercetării, condițiile care au generat accidentul pot rămĂąne neschimbate, expunĂąnd alți lucrători acelorași riscuri.

Subraportarea rămĂąne o problemă structurală. Există suspiciuni persistente că numeroase accidente nu sunt raportate sau sunt Ăźncadrate eronat pentru a evita sancțiuni. Economia informală, munca la negru și subcontractarea excesivă contribuie la această subraportare.

De exemplu, Ăźn ultimele săptămĂąni lucrările de modernizare a șinelor de tramvai au fost făcute de mai mulți lucrători care nu purtau echipamentul adecvat. Sudura se făcea fără măști de protecție, iar fiecare lucrător ajungea să inhaleze substanțele toxice care duc, Ăźn timp, la complicații medicale și la o viață mai scurtă. Aceste cazuri ajung să fie invizibile.

Un corp de inspectori mai numeros și mai bine distribuit teritorial este singura pĂąrghie reală Ăźmpotriva acestui fenomen. Fără ea, statisticile oficiale riscă să fie, sistematic, mai bune decĂąt realitatea pe care o reflectă.

Ce putem face pe 28 aprilie?

Ziua de 28 aprilie nu este doar o dată Ăźn calendar. Este un moment Ăźn care conștientizăm că Ăźmbunătățirea condițiilor de muncă este un obiectiv colectiv, pentru care lucrătorii au dus o luptă Ăźndelungată, și ne gĂąndim cĂąt de multe mai avem de făcut Ăźmpreună pentru a proteja viața și sănătatea celor care muncesc.

Rapoartele Anuale ale Inspecției Muncii oferă autorităților romĂąne toate datele de care au nevoie pentru a Ăźnțelege amploarea problemei. Nu există scuza ignoranței.

Tendința de scădere a numărului de inspectori este documentată public, consecvent, de peste un deceniu. Ceea ce lipsește nu este informația, ci voința politică de a trata inspecția muncii ca pe o prioritate de guvernare, nu ca pe o linie de buget ușor de tăiat.

Solicitările Ăźn momentul de față pentru rezolvarea problemei sunt clare:

·        deblocarea posturilor vacante;

·        crearea unor condiții salariale care să atragă și să rețină inspectori calificați;

·        un dialog social real Ăźn jurul politicilor de SSM – nu consultări formale, ci negociere autentică Ăźn care organizațiile sindicale au un rol decizional.

Mai mult decĂąt atĂąt, trebuie amintit că angajarea de n inspectori Ăźn plus nu va rezolva problema, atĂąt timp cĂąt formarea profesională a acestora este inadecvată. În timp ce presiuni trebuie să existe pentru a suplimenta numărul de lucrători din aceste instituții de control, este nevoie și de o reclădire a Ăźncrederii publice Ăźn autoritatea publică.

Un corp de inspectori de muncă erodat nu poate face asta, iar datele din Rapoartele Anuale ale Inspecției Muncii o confirmă. Ce facem cu aceste informații depinde de noi.

Analiza Cartel ALFA 👇

Analiză Cartel ALFA – Inspecția Muncii +…

315KB ∙ PDF file

Remember the dead, fight like hell for the living